กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 168
ต้าเฉิงใจเจ็บปวดรวดร้าว
เขาเป็นคนฉลาด ทว่าบางครั้งความฉลาดกลับยิ่งทำให้เขาเจ็บปวด
เขารอดูออกว่าเดิมทีประธานไป๋น่าจะมีแผนการของตัวเองอยู่แล้ว ทว่าต่อมาทั้งสองคนคุยกันถึงเรื่องที่น้องสาวพูดมากขึ้นเรื่อย ๆ นี่เองถึงทำให้ฝ่ายหลังเปลี่ยนใจ
ผู้ช่วยเฉินยังคงรอคอยคำตอบของเขาอย่างอดทน
——ไม่รอคอยก็ไม่ได้สิ!
งานในมือก็หยุดไม่ได้——คนเป็นเจ้านายช่างอิสระเสียจริง พูดไปพูดมา บริษัทที่เข้าซื้อก็จากหนึ่งกลายเป็นสี่ แถมยังต้องเอาตอนนี้เดี๋ยวนี้ทันที
การเปลี่ยนชื่อผู้ถือหุ้นไม่ต้องการเวลาเลยหรือไง
ต่อให้บริษัทพวกนี้ที่ประทังไม่ไหวเป็นกิจการครอบครัว แต่การคุยเรื่องราคาไม่ต้องใช้เวลาเลยหรือไง
ต่อให้ยังไม่คุยเรื่องราคา การประเมินทรัพย์สินไม่ต้องทำเลยหรือไง