เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 128
ศาสตราจารย์หวางเหน็บนิตยสารเล่มหนาครึ่งเล่มไว้ใต้รักแร้ มือหนึ่งถือกระติกน้ำเก็บความร้อน เดินฮัมเพลงอย่างชื่นใจกลับมาถึงบ้าน
ภรรยาคู่ชีวิตของเขาไม่ได้ตอบรับคำเชิญของโรงเรียนให้สอนต่อ ตอนนี้เอนกายอยู่บนเก้าอี้โยกตรงระเบียง มือถือหนังสือพิมพ์เล่มหนึ่งพร้อมสวมแว่นสายตายาว อ่านอย่างเพลิดเพลิน
คุณยายแต่งกายเรียบร้อย เสจัดแต่งทรงผมไว้อย่างเนี้ยบกริบ ได้ยินเสียงประตูเปิดโดยไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมา เอ่ยเสียงเรียบว่า
"กลับมาแล้วเหรอ"
ประโยคถัดมาคือหัวข้อคำถามชวนตาย:
"กลางวันกินอะไร"
ศาสตราจารย์หวางอึ้งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยขึ้นอย่างลื่นไหลว่า
"วันนี้อากาศดี มื้อเที่ยงเรากิน—คลื่นเขียวพันผืน ขุนเขาสลับซับซ้อน เรือลำน้อยกับดวงอาทิตย์อัสดง ประทังชีวิตกันไปก่อนก็แล้วกัน"
พูดจบก็ลองนึกทบทวนดู อืม มีความอยากอาหารขึ้นมาแล้ว