เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 122
ลวี่ลี่ช่วงนี้ค่อนข้างมีความรู้สึกราวกับต้องลมใบไม้ผลิ
อย่างแรกคือ การสอนพิเศษตามบ้านของเธอดูเหมือนจะเข้ามือขึ้นมาก บางครั้งเวลากระชั้นชิด ต่อให้ไม่ได้ทำแผนการสอน แต่หัวสมองตามทัน ก็ยังสามารถอธิบายออกมาได้
นอกจากนี้ ตอนนี้อินเทอร์เน็ตพัฒนามากขนาดนี้ ยามว่างเธอเปิดอินเทอร์เน็ตค้นหาโจทย์บางข้อมาให้เด็กนักเรียนทำ ดูเหมือนจะได้ผลดีมากเช่นกัน
แถมการเอาโจทย์เหล่านั้นมาให้เด็กนักเรียนทำเป็นงานบ้าน นอกจากจะช่วยประหยัดเวลาในการจัดตารางงานของเธอแล้ว ในวันถัดไปตอนที่อธิบายต่อ ก็ยังช่วยประหยัดเวลาทำแผนการสอนได้อีกด้วย
เรียกได้ว่ายิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว
ไม่เพียงแค่นั้น เมื่อมีเวลาส่วนนี้เพิ่มขึ้น เวลาที่เธอใช้ทำอย่างอื่นก็เพิ่มตามไปด้วย
สมแล้วที่...
ลวี่ลี่รู้สึกเสียดายอยู่บ้าง—ทำไมก่อนหน้านี้เธอถึงไม่พบวิธีที่ดีเช่นนี้กันนะ?