กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 121
บรรณาธิการกั่วมู่: เชี่ย!
บรรณาธิการกั่วมู่: เธอออกมาเดี๋ยวนี้นะ!
บรรณาธิการกั่วมู่: มีปัญญาปล่อยโครงเรื่องกับตอนเปิดมาได้ขนาดนี้ มีปัญญาเขียนมันออกมาให้จบสิยะ! วัน ๆ เอาแต่ขุดหลุมไม่กลบ ขุดหลุมไม่กลบ แบบนี้เรียกว่าคนเขาทำกันเหรอ?
ชาตินี้ไม่เอา 996 อีกแล้ว: พูดแบบนี้ฉันก็ไม่ค่อยปลื้มนะ ไปขุดหลุมไม่กลบตรงไหนกัน? หลุมที่ฉันขุด ทุกหลุมกลบไว้อย่างดีทั้งนั้นแหละ
บรรณาธิการกั่วมู่: ภาษาคนเหรอเนี่ย?
บรรณาธิการกั่วมู่: เธอตรองดูคำที่ตัวเองพูดสิ จู่ ๆ ก็ส่งโครงเรื่องกับตอนเปิดมาให้ฉัน อ่านแล้วอยากอ่านต่อจนแทบขาดใจ แต่พอหันมามอง เล่มนี้ยังไม่ทันจบ หลุมใหม่จะกลบเสร็จชาติหน้าตอนไหนก็ไม่รู้... นี่เธอกำลังหาเรื่องใช่ไหมยะแม่คุณ
ชาตินี้ไม่เอา 996 อีกแล้ว: อ้าา