กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 100
ติงเวยเองก็ยิ้มตาหยี "จะซื้อหนังสือของฉันไปทำไมกันล่ะ? งานเขียนของฉันทั้งดูเด็กทั้งไม่น่าอ่านเลย..."
พวกเด็กสาวเองก็รู้สึกกระดากอายอยู่บ้าง
"พะ...พวกเรารู้สึกว่าเธอเก่งมากเลยนะ มีความรู้เยอะแยะ ตอนฝึกทหารเธอก็สอนวิธีต่าง ๆ ให้พวกเรา ตอนนี้พวกเรารู้สึกว่ามันได้ผลจริง ๆ ก็เลยอยากลองดูว่าเธอเขียนเรื่องความรู้อื่น ๆ ไว้บ้างไหม เพราะถึงจะถาม พวกเราก็ไม่รู้จะถามอะไร อีกอย่างก็ไม่อยากรบกวนเวลาของเธอด้วย ได้ยินมาว่าแต่ละครั้งเธอต้องเขียนจนถึงดึกดื่นเลยนี่นา..."
ยังมีเด็กสาวอีกคนที่หน้าแดงระเรื่อ ขยับเข้ามาใกล้เธอแล้วกระซิบเสียงเบา