กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 101
ลวี่ลี่ผู้ได้รับความกรุณาจากติงเวยในตอนนี้กำลังนั่งอยู่ภายในร้านอินเทอร์เน็ตหน้ามหาวิทยาลัย
ไม่ใช่ห้องส่วนตัว ราคาหนึ่งหยวนห้าเจี่ยวต่อหนึ่งชั่วโมง แพงกว่าที่โรงเรียนห้าเจี่ยว แถมยังมีคนสูบบุหรี่อยู่เต็มไปหมด ซึ่งทำให้เธอรู้สึกไม่คุ้นเคยเอาเสียเลย การเดินเข้ามาคนเดียวครั้งนี้ให้ความรู้สึกราวกับกำลังทำเรื่องไม่ดีไม่ง่ายอย่างนั้นแหละ
เธอคลำหาวิธีเปิดโปรแกรมเวิร์ดอย่างทุลักทุเล พยายามเรียบเรียงความคิดในหัวอย่างละเอียด แล้วจึงค่อย ๆ พิมพ์ประโยคหนึ่งออกมาอย่างเชื่องช้า
ลองก้มมองดูเวลา นี่เพิ่งจะผ่านไปสิบห้าอักษร แต่กลับกินเวลาของเธอไปตั้งหนึ่งนาทีแล้ว
นี่ขนาดร่างโครงเรื่องในใจเอาไว้จนสุกงอมแล้วนะเนี่ย