กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 68
เสียงกดเปิดเครื่องเป่าผมดังขึ้นอย่างกะทันหันราวกับตีลงบนก้นบึ้งหัวใจของเฉินซืออวี่ ทำให้เธออดไม่ได้ที่จะตึงเครียดขึ้นมา นึกโล่งอกที่เมื่อครู่นี้ตัวเองไม่ได้พูดซ้ำออกไปจริงๆ
เอาเถอะ ในเมื่อรุ่นพี่ชวนไปกินข้าว ก็ย่อมต้องรู้สึกว่าเธอมีข้อดีสินะ—เฉินซืออวี่เอ๋ยเฉินซืออวี่ เธอควรจะมีความมั่นใจหน่อยสิ ใช่แล้ว เธอเองก็สวยมากเหมือนกัน!
หลังจากให้กำลังใจตัวเองเสร็จ เธอก็หันไปมองเสื้อผ้าชุดใหม่ราวกองนั้น
ฮือ ๆ ๆ ชุดของเธอยังคงน่าเกลียดอยู่ดี เมื่อเทียบกันแล้วเชยระเบิดไปเลยงื้อ ๆ ๆ !
เฉินซืออวี่ร้องไห้โฮในใจพร้อมสวมชุดใหม่ที่น่าเกลียดนั้น
ส่วนติงเวยสวมรองเท้าบู๊ตมาร์ตินด้วยความมั่นใจและเดินออกจากห้องพักไปอย่างงดงาม
โอ๊ย!