เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 67
สูญเสียเงินสามพันหยวนไปแถมยังจะต้องสูญเสียมากกว่าเดิมอีก ติงเวยกลับมาแล้วก็อาบน้ำชำระล้างความเหนื่อยล้า ก่อนจะทิ้งตัวนั่งลงหน้าคอมพิวเตอร์ทันที
เธอนั่งเรียบเรียงพล็อตเรื่องตามโครงเรื่อง เพราะกลัวว่าอารมณ์จะพาไปจนเขียนพระเอกอย่างจ้านเฉิงกลายเป็นคนปัญญาอ่อนจัดจ้านเฉิง ลวี่ลี่ลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเดินเข้ามาหา:
"เวยเวย ฉันขอโทษนะ"
"เธอดีกับฉัน แต่ฉันกลับไม่รู้บุญคุณ"
ติงเวยวางแล็ปท็อปกลาย ๆ แล้วเงยหน้ามองเธอ: "ลี่ลี่ ฉันจะบอกหลักการข้อหนึ่งให้เธอฟัง เธอลองฟังดูนะ ใครดีกับเธอ เธอก็ขอบคุณเขาได้ แต่เรื่องสำนึกบุญคุณนี่ไม่ใช่ว่าต้องมีเสมอไป เพราะหลายครั้งสิ่งที่ทำลงไปโดยอ้างคำว่า 'เพื่อตัวเธอเอง' มันอาจจะนำความเจ็บปวดมาให้เธอต่างหาก"
สายตาของเธอมุ่งมั่นและจริงจัง ขณะมองลี่ลี่ที่มีสีหน้าสับสนมึนงง: