เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 66
ลวี่ลี่กอดเสื้อขนเป็ดตัวนั้นไว้ ในใจพลันรู้สึกทำตัวไม่ถูกขึ้นมา
เธอได้รับเงินช่วยเหลือมาตั้งแต่เรียนอยู่ชั้นมัธยมต้นแล้ว ในเมืองเล็กๆ การควบคุมเงินช่วยเหลือผู้ยากไร้นั้นไม่ได้เข้มงวดนัก ต่อให้ครอบครัวของเธอไม่ได้ยากจน ทางโรงเรียนก็ยังสามารถจัดสรรให้เธอได้อยู่ดี ไม่ต้องพูดถึงว่าสภาพครอบครัวของเธอก็ค่อนข้างแย่จริงๆ เสียด้วยซ้ำ
ทว่าบรรดาเพื่อนนักเรียนไม่ได้คิดแบบนั้น
พวกเขามักจะรู้สึกว่าลวี่ลี่อาศัยผลการเรียนที่ดีถึงทำให้คุณครูเกิดความลำเอียง เงินช่วยเหลือผู้ยากไร้เทอมละแปดร้อยหยวน ใครบ้างจะไม่ยากได้? มีนักเรียนหลายคนที่ยื่นขอเงินช่วยเหลือพร้อมกันต่างพากันเหน็บแนมเธอต่อหน้าตรงๆ ขอแค่เธอได้กินของดีๆ สักมื้อก็จะถูกต่อว่าทันที: ทั้งที่ไม่ได้ยากจนแท้ๆ แต่กลับยังหน้าด้านมารับเงินช่วยเหลืออีก!