เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 366: @จวงจื่อ…เจ้าไม่ใช่ลิง จะรู้ได้อย่างไรว่าลิงมีความสุข?
ถ้อยคำนี้ดังกึกก้องราวสายฟ้าฟาดข้างหูผู้ชมกว่าล้านคน
“คนโบราณตายด้วยเหตุใด? เพราะภัยธรรมชาติและเคราะห์ร้ายจากน้ำมือมนุษย์ เพราะไม่มีอาหารพอประทังชีวิต! นั่นคือความไร้ปรานีของวิถีฟ้า!
“แล้วพวกเจ้าล่ะ?
“พวกเจ้าอยู่ในยุคอันรุ่งเรืองที่พรั่งพร้อมด้วยวัตถุ ทว่ากลับใช้ชีวิตอย่างทุกข์ทรมานถึงเพียงนี้
“พวกเจ้าไม่ได้ถูกวิถีฟ้าบีบคั้น แต่กลับถูกสิ่งภายนอกที่พวกเจ้าสร้างขึ้นมาเองจับเป็นทาส”
เงาร่างของจวงโจวสะบัดแขนเสื้อยาวกลางสายลมยามค่ำคืน
เขาชี้ไปยังรถบ้านออฟโรดสุดหรูคันนั้น และโทรศัพท์มือถือในมือของลวี่เจ๋อ
“สิ่งประดิษฐ์อัศจรรย์เหล่านี้ควรเป็นเครื่องมือที่พวกเจ้าใช้สำรวจฟ้าดินและอำนวยความสะดวกในชีวิต
“แต่ตอนนี้ พวกเจ้ากลับยกพวกมันขึ้นเป็นนาย