บทที่ 248: ผู้หญิงพอเพี้ยนขึ้นมาแล้ว เพี้ยนได้สุดขั้วจริง ๆ【ห้าพันคำ รวมสองตอน】

บทที่ 248: ผู้หญิงพอเพี้ยนขึ้นมาแล้ว เพี้ยนได้สุดขั้วจริง ๆ【ห้าพันคำ รวมสองตอน】

ลวี่เจ๋อชี้ไปยังท้องฟ้านอกหน้าต่าง

“ถ้าแบบจำลองของคุณถูกต้อง ฤดูหนาวปีนี้ทางใต้คงร้อนน่าดู”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น แววตาของหญิงสาวก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย

มันคือความตื่นเต้นยินดีเมื่อได้พบคนที่เข้าใจกัน แต่ก็เจือความไม่สบายใจราวกับถูกมองทะลุอยู่ด้วย

เธอเปิดคอมพิวเตอร์ขึ้นมาอีกครั้ง แล้วเรียกหน้าต่างอีกบานขึ้นมา

ปลายนิ้วชี้ไปยังเส้นกราฟสีแดงที่แกว่งขึ้นลงอย่างรุนแรงบนหน้าจอ น้ำเสียงจริงจังขึ้น

“ดูนี่สิ

“ตอนที่คนบนอินเทอร์เน็ตกำลังพูดถึงความหนาวเย็นในภาคตะวันออกเฉียงเหนือกันอย่างครึกโครม กลับแทบไม่มีใครสนใจภัยแล้งรุนแรงและอากาศที่อุ่นผิดปกติในพื้นที่ตอนกลางกับตอนล่างของแม่น้ำแยงซี โดยเฉพาะแถบสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแยงซีและเซี่ยงไฮ้

“เดือนสิงหาคมถึงตุลาคมปีนี้ เซี่ยงไฮ้เจออากาศร้อนจัดผิดปกติ พอเดือนตุลาคมมวลอากาศเย็นเคลื่อนลงมา ก็แทบจะพัดผ่านไปอย่างรวดเร็ว อุณหภูมิลดลงแค่วันสองวัน แล้วก็กลับมาอุ่นขึ้นอย่างรวดเร็ว”