กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 247: ยอดฝีมือข้างกายสาวงามประจำมหาวิทยาลัย【สองตอนรวมกัน】
ยิ่งพยายามมากก็ยิ่งวิตก ยิ่งไล่ตามก็ยิ่งว่างเปล่า
ลวี่เจ๋อมองเพื่อนเก่าตรงหน้า ซึ่งแววตาเดี๋ยวคลุ้มคลั่ง เดี๋ยวเลื่อนลอย ก่อนจะเคาะโต๊ะมันเยิ้มเบา ๆ
“นี่คุณชายจาง ทั้งไปขอทานบนอินเทอร์เน็ต ทั้งเขียนนิยายจนเพี้ยน ดูเหมือนจะวุ่นวายกับงานเต็มที่ แต่ดูจากท่าทางเหม่อลอยเมื่อกี้แล้ว ในใจนายก็คงยังไม่มั่นใจสินะ?”
ลวี่เจ๋อถามแทงใจดำ “ในเมื่อนายวิเคราะห์แวดวงคนรวยได้ทะลุปรุโปร่งขนาดนั้น แล้วพวกคนรู้จักเก่าที่ขับเบนซ์อยู่บ้านวิลล่าล่ะ ไม่เคยคิดไปขอให้พวกเขาช่วยสักหน่อยหรือไง จะมาคลุกอยู่ในปลักนี่ทำไม?”
ได้ยินเช่นนั้น จางฉือก็หัวเราะขื่น ๆ เขาวางแก้วในมือลงแล้วส่ายหน้า
“พี่ลวี่คิดว่าผมไม่เคยลองเหรอ? หรือคิดว่าผมไม่อยากลัดขั้นตอนจริง ๆ ถึงได้มาทนลำบากอยู่ตรงนี้?” จางฉือเอนหลังพิงพนักเก้าอี้จนมันส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าด “ผมเคยไปแล้ว แถมยังหน้าด้านไปเยี่ยมเพื่อนสนิทเก่าสมัยก่อนด้วย บ้านวิลล่าของพวกเขาแต่ละหลังก็ราคาเป็นสิบ ๆ ล้าน หรือไม่ก็ทะลุร้อยล้านหยวน
“แต่ระหว่างจิบชาแค่ไม่กี่ถ้วย ผมกลับเข้าใจหลักการข้อหนึ่งที่ทำให้สิ้นหวังยิ่งกว่าเดิม แต่ก็ชัดเจนขึ้นมาก”
“หลักการอะไร?”
“คนพวกนั้น รวมถึงตัวผมเองตอนที่ยังไม่ตกอับด้วย…