กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 249: ผมชอบดูผู้หญิงทะเลาะกันที่สุด
“ไม่มีหลักฐานสักหน่อย จะเรียกว่าสารภาพออกมาเองได้ยังไง?” ผู้หญิงคนนั้นยังคงปากแข็ง
“รูม่านตาหดตัวลงฉับพลัน ปฏิกิริยาตอบสนองทางสรีรวิทยา... การแสดงของคุณห่วยเกินไปแล้ว” ลวี่เจ๋อยิ้ม “ต้องให้ผมยกตัวอย่างต่อไหม?”
บรรยากาศเงียบลงไปหลายวินาที
ผู้หญิงคนนั้นแลบลิ้น ดันฟันปลอมในปาก แล้วส่งเสียง “จิ๊” อย่างไม่สบอารมณ์
“ของประกอบฉากราคาถูกนี่พึ่งพาไม่ได้จริง ๆ”
เธอเอนตัวพิงพนักเก้าอี้อย่างเกียจคร้าน พูดด้วยท่าทีเบื่อหน่ายว่า “ถือว่านายตาแหลมก็แล้วกัน ในเมื่อถูกมองออกแล้ว ฉันก็ขี้เกียจแกล้งต่อ”
เมื่อเห็นการเปลี่ยนสีหน้าแบบงิ้วเสฉวนที่เกิดขึ้นในพริบตา ลวี่เจ๋อจึงเอ่ยขึ้นว่า “แนะนำตัวกันหน่อย ผมเป็นเพื่อนร่วมมหาวิทยาลัยของเสิ่นซินเยว่ เรียกผมว่าลวี่เจ๋อก็พอ... ว่าแต่พวกคุณสองคนมีความสัมพันธ์อะไรกันแน่?”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ผู้หญิงคนนั้นก็เงียบไปครู่หนึ่ง
แววตาของเธอปรากฏความผิดปกติเล็กน้อย