บทที่ 186: ถ้าอยากเลิกกับแฟน ก็พาเขาปีนเขาไท่ซานตอนกลางคืน

บทที่ 186: ถ้าอยากเลิกกับแฟน ก็พาเขาปีนเขาไท่ซานตอนกลางคืน

ลวี่เจ๋อยังคงรักษาจังหวะเดิมตั้งแต่เริ่มต้นเอาไว้ได้อย่างมั่นคง

ลมหายใจสม่ำเสมอและยาวลึก แม้แต่เหงื่อที่ผุดขึ้นตรงขมับก็ยังมีไม่มากนัก

บนเส้นทาง “แสวงบุญ” ที่เต็มไปด้วยเสียงหอบหายใจ เสียงครวญคราง และบางครั้งก็มีคำสบถสิ้นหวังดังขึ้นเป็นระยะ เขากลับดูแตกต่างจากคนอื่นอย่างสิ้นเชิง

ถึงขั้นเรียกได้ว่า…

สบายเกินไปหน่อยด้วยซ้ำ

เมื่อเทียบกับนักปีนเขารอบข้างที่บางคนก็นั่ง บางคนก็นอน สีหน้าเต็มไปด้วยความเจ็บปวดราวกับอีกวินาทีเดียวจะเหินขึ้นสวรรค์ ลวี่เจ๋อก็ไม่ต่างอะไรจากยอดฝีมือเลเวลเต็มที่หลุดเข้ามาในหมู่บ้านมือใหม่

เส้นทางของคนอื่นเต็มไปด้วยความยากลำบากราวกับต้องมุ่งหน้าสู่ทะเลดาว

แต่สำหรับเขา มันเป็นเพียงการเดินเล่นสบาย ๆ หลังมื้ออาหารเท่านั้น