เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 185: ไท่ซานลูกจิ๋ว ฉันเอาอยู่สบาย ๆ
ลวี่เจ๋อหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา เปิดไลฟ์สดของวันนี้ขึ้นมา—
“พี่น้องทุกคน วันนี้เรามาคุยหัวข้อใหม่กันหน่อย”
เขาหันกล้องออกไปยังค่ำคืนอันเงียบสงบด้านนอกหน้าต่าง “เรามาคุยกันว่า...
“เมืองท่องเที่ยวแห่งหนึ่งควรทำอย่างไร จึงจะสามารถรั้งนักท่องเที่ยวเอาไว้ได้?”
เขาเลือกเอาคำบ่นและความคิดเห็นที่ได้ยินจากในร้านอาหารเมื่อครู่นี้ ซึ่งพอจะผ่านการตรวจสอบได้ มาแบ่งปันให้ผู้ชมในห้องไลฟ์สดฟัง
【แมวชอบกินปลา】: ฉันไปสถานที่ท่องเที่ยวมาหลายที่แล้วนะ ค่าเข้าจะแพงก็ช่างเถอะ แต่ของที่ขายข้างในเหมือนกันหมดทั้งประเทศ เดินแค่ครึ่งชั่วโมงก็ออกมาแล้ว
【ราชาเทงาน】: นี่มัน “เศรษฐกิจจากค่าเข้าชม” แบบฉบับชัด ๆ เลยนี่นา ขายครั้งเดียวจบ ทำเสร็จก็เลิก ไม่เคยคิดเลยว่าจะทำยังไงให้คนกลับมาเที่ยวเป็นครั้งที่สอง