บทที่ 34: ดูขากันหน่อย

บทที่ 34: ดูขากันหน่อย

“ยังมีอีกแบบที่สาม”

อาเจี๋ยหยุดครู่หนึ่งก่อนกล่าวว่า “เป็นสถานที่ซึ่งแตกต่างจากประสบการณ์ในชีวิตประจำวันโดยสิ้นเชิง

“อย่างเช่น คนที่ใช้ชีวิตอยู่ในเมือง พอได้เห็นท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยหมู่ดาวระยิบระยับงดงามบนที่ราบสูงเป็นครั้งแรก

“หรืออย่างผมที่ใช้ชีวิตอยู่แถบที่ราบภาคตะวันออก พอได้เห็นทะเลทรายกว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตาเป็นครั้งแรก

“ความแตกต่างอย่างมหาศาลทั้งในด้านภาพที่เห็นและประสาทสัมผัส ย่อมนำมาซึ่งความตื่นตะลึงที่ไม่มีอะไรเทียบได้”

“เพราะฉะนั้น” อาเจี๋ยสรุป “การเดินทางไม่ได้หมดความน่าสนใจ แต่เราจำเป็นต้องสัมผัสมันให้ลึกซึ้งและเป็นรูปธรรมมากขึ้น จะพอใจกับการเดินทางแบบผ่านหูผ่านตาเพื่อเช็กอินอย่างเดียวไม่ได้อีกแล้ว

“อย่างเช่นการไปพิพิธภัณฑ์ ถ้าคุณไปเพียงเพราะอยากเช็กอิน กลับมาไม่นานก็ลืมหมดแน่นอน