กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 33: ความหมายของการเดินทาง แท้จริงแล้วคืออะไรกันแน่
ลวี่เจ๋อมองดูข้อความคอมเมนต์แล้วทั้งหัวเราะทั้งร้องไห้ไม่ออก
เขารีบอธิบายว่า “เศรษฐีนีอะไรกัน นี่เพื่อนร่วมชั้นสมัยมัธยมของผมเอง พอดีเธออยู่หนานจิง ก็เลยทำหน้าที่เจ้าถิ่นเลี้ยงข้าวผมเท่านั้น
“ทุกคนอย่าเดาสุ่มสี่สุ่มห้าสิครับ พวกเราเป็นแค่เพื่อนร่วมชั้นที่มีมิตรภาพบริสุทธิ์ผุดผ่องเท่านั้น!”
ระหว่างที่อธิบาย เขาก็คีบเสี่ยวหลงเปาลูกหนึ่งขึ้นมา ยื่นให้กล้องดูพลางพูดว่า “พี่น้องทั้งหลาย อย่าออกนอกเรื่องสิครับ!
“ดูให้ดี เสี่ยวหลงเปาลูกนี้แป้งบางเฉียบจนดูดีสุด ๆ
“การกินเสี่ยวหลงเปามีขั้นตอนนะครับ ต้องค่อย ๆ ยกขึ้นเบา ๆ เลื่อนช้า ๆ กัดเปิดช่องเล็ก ๆ แล้วดื่มน้ำซุปข้างใน จากนั้นค่อยยัดเข้าปากรวดเดียว…”
เขาสาธิตอย่างชำนาญ สีหน้าเคลิบเคลิ้มของเขาทำให้ผู้ชมในห้องไลฟ์น้ำลายไหลตามกันเป็นแถว