บทที่ 35: ของที่ระลึกชิ้นแรก

บทที่ 35: ของที่ระลึกชิ้นแรก

“เฮ้! เหม่ออะไรอยู่?”

หนิงอวี้เดินมาหยุดตรงหน้า เสียงใสกังวานของเธอดึงลวี่เจ๋อกลับคืนสู่ความเป็นจริง

“ไม่มีอะไร” ลวี่เจ๋อได้สติกลับมา ก่อนจะแสร้งทำสีหน้าสงบนิ่งอย่างไร้ที่ติ “วันนี้คุณดูดีมาก”

“จริงเหรอ?”

เห็นได้ชัดว่าหนิงอวี้พึงพอใจกับคำชมตรงไปตรงมานี้ไม่น้อย มุมปากของเธอโค้งขึ้นเป็นรอยยิ้มงดงาม จากนั้นจึงหันหลังเดินนำทาง

“ไปกันเถอะ”

ลวี่เจ๋อเดินตามหลังเธอ สายตาอดไม่ได้ที่จะถูกชายกระโปรงซึ่งไหวกระเพื่อมเบา ๆ ตามจังหวะก้าวเดินดึงดูด รวมถึงผิวขาวผ่องสะดุดตาที่เผยให้เห็นอยู่ใต้ชายกระโปรงนั้น

หางม้าที่มัดรวบไว้สะบัดไปมาอย่างคล่องแคล่วอยู่ด้านหลังศีรษะตามจังหวะก้าวของเธอ

ทั้งตัวของเธอเปรียบเสมือนลูกพีชฉ่ำน้ำที่อัดแน่นไปด้วยน้ำหวาน ส่งกลิ่นหอมหวานสดชื่นออกมา