กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 11: คฤหาสน์หรูจากฟากฟ้า
เมื่อมองดูเพื่อนร่วมชาติทั้งหลายเหล่านี้ ลวี่เจ๋อก็รู้สึกสะท้อนใจเป็นอย่างยิ่ง
โชคดีที่ตัวเขาสามารถกระโดดหลุดออกมาจากวังวนนี้ได้
ทำให้เขายังมีอารมณ์ชื่นชมดอกไม้ใบหญ้าข้างทางได้อย่างเพลิดเพลิน กระทั่งขบเคี้ยวบาแก็ตต์แข็ง ๆ ก็ยังลิ้มรสความหวานของการหาความสุขท่ามกลางความขมขื่นได้เล็กน้อย
แต่ก็ว่าเถอะ…
สาเหตุที่เขาสามารถใช้ชีวิตอย่าง “เล่นสนุกกับโลกหล้า” และรู้สึกตื่นเต้นกับการท้าทายตัวเองได้เช่นนี้ ล้วนเป็นเพราะภายในใจยังมีหลักประกันอยู่
หากอนาคตไม่มีความหวังอันงดงาม หากปราศจากหลักประกันใด ๆ สุดท้ายเขาก็ยังต้องหอบสังขารกลับเข้าไปในอาคารสำนักงานอย่างหมดสภาพ แล้วกิน “อึรสชาติพิเศษตามใจลูกค้า” ต่อไปอยู่ดี…
“ปี๊บ ๆ—”