กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 10: ★สถานีที่สอง อู๋ซี★
เมื่อลวี่เจ๋อเดินมาถึงกลางสะพาน เขาก็จงใจหยุดฝีเท้าลง
เขาหันกลับไปมองเส้นทางที่เพิ่งเดินผ่านมา ซึ่งเป็นทิศทางของซูโจว
เมื่อเผชิญหน้ากับเมืองโบราณที่ซึมซับความงดงามละเมียดละไมมานานนับพันปีแห่งนี้ ท้ายที่สุดแล้วเขาก็เป็นเพียงนักเดินทางที่ผ่านทางมาอย่างรีบร้อนคนหนึ่ง
“เอาไว้มีเงินมีเวลามากกว่านี้ ค่อยกลับมาเที่ยวให้เต็มที่ก็แล้วกัน...”
ทันทีที่ความคิดนี้ผุดขึ้นมา ลวี่เจ๋อก็อดหัวเราะเยาะตัวเองในใจไม่ได้
เที่ยวให้เต็มที่งั้นหรือ?
แบบไหนถึงจะเรียกว่า “เที่ยวให้เต็มที่”?
ในหัวของเขาพลันผุดภาพแปลกประหลาดแต่แสนคุ้นเคยขึ้นมาทีละฉาก
หากออกเดินทางท่องเที่ยวในช่วงฤดูท่องเที่ยว...