เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 147 คนรักของฉันมาจากมิติกาลเวลาต่างโลก
แสงไฟอบอุ่นในห้องตรวจนุ่มนวล ทอประกายลงบนลวดลายของโต๊ะไม้ ชาใสส่งกลิ่นหอมกรุ่น ควันสีขาวลอยเอื่อย ๆ แต่กลับไม่อาจขับไล่ความหนาวเหน็บอันหนักอึ้งที่ปกคลุมไปทั่วทั้งห้อง
ชางซวี่ไป๋นั่งตัวตรงอยู่บนโซฟา ท่วงท่ายังคงสง่าผ่าเผยดุจต้นสน เพียงแต่ดวงตาคู่นั้นที่เคยเย็นชา อบอุ่น และซ่อนความพอเหมาะพอดีกับโลกใบนี้ไว้ บัดนี้แสงอ่อนโยนทั้งหมดได้มลายหายไปสิ้น เหลือเพียงความดื้อรั้นอันดำมืดและเวิ้งว้าง
เขาจ้องมองโวไลเคเขม็ง ลำคอตีบตัน “ทำไมคุณถึงรู้เรื่องการสลับมิติกาลเวลา การสั่นพ้องของจิตสำนึก และชะตาตรงตำแหน่งอย่างถ่องแท้ขนาดนี้”
ไม่มีใครในโลกที่ไม่รู้ว่า โวไลเคคือผู้เชี่ยวชาญระดับแนวหน้าของโลกด้านจิตวิทยาคลินิกและการวิจัยจิตใต้สำนึก เชี่ยวชาญการรักษาความบกพร่องด้านการรับรู้อย่างรุนแรง การแยกตัวของจิตสำนึก และภาวะบุคลิกภาพแตกแยก