ขอให้ฝ่าบาทที่ปกติกินแต่ของแย่ ๆ ช่วยยกระดับมาตรฐานคนข้างหมอนของตัวเองขึ้นหน่อย

ขอให้ฝ่าบาทที่ปกติกินแต่ของแย่ ๆ ช่วยยกระดับมาตรฐานคนข้างหมอนของตัวเองขึ้นหน่อย

ประชุมจบไปหนึ่งยก ซ่งเทียนหยางน่ะพูดจนสาแก่ใจ แต่คนที่รับกรรมคือทีมงานตำหนักบูรพาชุดใหม่

นางพูดแค่อยากทำอะไรคำเดียว แต่สิ่งที่คนข้างล่างต้องคิดตามกลับเป็น...

ของแบบนี้มันเข้ากับกระแสนิยมของวงการสวนสนุกทั่วโลกตอนนี้จริงหรือ?

โปรเจกต์นี้จะสร้างรายได้เสริมจากค่าบัตรผ่านประตู สินค้าที่ระลึก รวมถึงอาหารและเครื่องดื่มได้สักเท่าไร?

ในอีกไม่กี่สิบปีข้างหน้าจะต้องเสียต้นทุนค่าดำเนินงานและค่าบำรุงรักษาไปอีกเท่าใด?

ก่อนหน้านี้ซ่งเทียนหยางไม่เคยแตะต้องเรื่องโครงสร้างการสร้างสวนสนุกมาก่อน และไม่ได้มีสายตาเฉียบแหลมหรือความสามารถระดับมืออาชีพในด้านนี้จริง ๆ นางเพียงแค่ยื่นความต้องการของตัวเองออกมาเท่านั้น

มีคนอยากได้คำสั่งชี้แนะเพิ่มเติมจากนาง จึงบากหน้าไปหาลู่จิ้นโจว

ลู่จิ้นโจวพูดว่า

“กินเบี้ยหวัดนาย กตัญญูต่องานนาย ช่วยแบกรับความกังวลของนาย พวกคุณกลับไปคิดกันเองให้มาก ๆ เถอะ”