สุสานของพวกเขารอให้ตายก่อนค่อยเปิดให้เข้าชม แต่ของฉันเปิดตั้งแต่ตอนยังมีชีวิตอยู่

สุสานของพวกเขารอให้ตายก่อนค่อยเปิดให้เข้าชม แต่ของฉันเปิดตั้งแต่ตอนยังมีชีวิตอยู่

ห้องทำงานหมายเลขหนึ่งของเฮ่อหมิงอี้

นี่เป็นห้องทำงานที่เขาใช้เวลาอยู่บ่อยที่สุดด้วย

ห้องทำงานห้องอื่นดูเหมือนเป็นแปลงทดลองให้เขาลองจัดแต่งสารพัดสไตล์มากกว่า ทั้งสไตล์นอร์ดิก สไตล์อินดัสเทรียล ไปจนถึงสไตล์ญี่ปุ่น เน้นคอนเซ็ปต์ที่ว่าไม่ได้ใช้ก็ช่าง แต่จะไม่มีไม่ได้

ทุกสิ่งทุกอย่างในชีวิตประจำวันของเฮ่อหมิงอี้ล้วนเปี่ยมด้วยสุนทรียะ จะต่างกันก็แค่งามคนละสไตล์และคนละสำนักเท่านั้นเอง

แต่ในวันนี้ หน้าประตูห้องทำงานหมายเลขหนึ่งที่เขาเข้าออกบ่อยที่สุด กลับมีของชิ้นหนึ่งที่ห่างไกลจากคำว่างดงามอย่างสิ้นเชิงโผล่มา...

ป้ายไม้แผ่นหนึ่งแขวนอยู่บนประตูห้องทำงาน

ข้างบนสลักไว้ว่า 'ห้ามซ่งเทียนหยางและสุนัขเข้า'

ซ่งเทียนหยางเคาะประตู “คุณปู่คุณปู่คุณปู่”

“ไสหัวไป”