กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
สุสานหลวงที่เก็บค่าเข้าชมเป็นเรื่องเป็นราวของเธอ ถึงเวลาต้องสร้างแล้ว!
ติ๊ง!
ทันทีที่เครื่องบินพากลับถึงประเทศและแตะรันเวย์ เสียงแจ้งเตือนจากระบบจักรพรรดิก็ดังขึ้นในหัวของซ่งเทียนหยาง
[ยินดีด้วยพ่ะย่ะค่ะฝ่าบาท ภารกิจ ‘นักเรียนนอกคนแรกแห่งต้าหมิง’ เสร็จสิ้นแล้ว]
[จากการคำนวณแปลงค่าความนิยม ผ่านวิถีกฎแห่งกรรมที่สมเหตุสมผลหลากหลายช่องทาง ระบบได้ผลักดันให้ภาพจำลองยุคถังของ ‘ภาพคำสอนสตรีราชสำนัก’ เศียรเสือแห่งพระราชวังหยวนหมิงหยวน จอกสัมฤทธิ์ยุคซาง และโบราณวัตถุชั้นหนึ่งอื่น ๆ รวมทั้งสิ้น 37 ชิ้น หวนคืนสู่มาตุภูมิในฐานะ ‘ของฝากกลับประเทศของนักเรียนนอกแห่งต้าหมิง’ เรียบร้อยแล้ว รางวัลถูกส่งตรงไปยังคลังเก็บของสำนักโบราณวัตถุแห่งชาติแล้วพ่ะย่ะค่ะ]
[จากการตรวจวัดมุมมองของขุนนางบุ๋นบู๊ทั้งปวงต่อการเดินทางครั้งนี้ของฝ่าบาท พบว่าสอดคล้องกับพฤติกรรมทางประวัติศาสตร์ ‘การออกศึกด้วยพระองค์เองของจักรพรรดิหมิงอิงจง’ อย่างสมบูรณ์แบบ ฝ่าบาททรงถอดแบบหมิงอิงจงยุคปัจจุบันมาเป๊ะ ๆ เลยพ่ะย่ะค่ะ!]
ซ่งเทียนหยาง “...”
รู้สึกเหมือนโดนระบบจักรพรรดิชี้หน้าด่ายังไงชอบกล
เธอยื่นโน้ตบุ๊กให้ลู่หย่วนเหย่ที่อยู่ข้าง ๆ “กลับบ้านตระกูลเฮ่อก่อน”
พอระบบเยินยอเสร็จ ก็มอบรางวัล ‘การต้อนรับอย่างสมเกียรติของเหย่เซียน’ ให้เธออีกอย่าง เพราะการนำทัพออกศึกด้วยตัวเองในครั้งนี้