กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ภาพถ่ายที่ดีที่สุดในชีวิตของจักรพรรดิเทียนหยาง คลอดแล้ว!
ภายในห้องพักผู้ป่วยวีไอพี
เฮ่อหมิงอี้ทิ้งตัวลงนอนบนเตียงคนไข้ของซ่งเทียนหยางแล้วดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุม “อืม ดีจริง หรี่ไฟลงหน่อยสิ”
“นี่คือท่าทีของคนที่มาเยี่ยมคนป่วยเหรอคะเนี่ย”
ซ่งเทียนหยางบ่นงึมงำ พลางทำท่าจะเอาผ้าขาวมาคลุมหน้าเขา
“หมอบอกแล้วนี่ว่าแกไม่มีแผลสักนิด แต่คนแก่อย่างฉันที่ต้องนั่งเครื่องบินมาตั้งสิบกว่าชั่วโมงเพื่อดูแกต่างหากที่ต้องการการพักผ่อนมากกว่า”
เฮ่อหมิงอี้หลับตาลงแล้วพูดด้วยน้ำเสียงอู้อี้
ตอนที่เพิ่งเห็นหน้าซ่งเทียนหยางเมื่อกี้ เขาก็ให้ตามหมอเจ้าของไข้มาซักถามซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนมั่นใจว่าเธอปลอดภัยดีจริง ๆ ทั้งยังกวาดตามองสำรวจเธออย่างละเอียด พอเห็นว่าไม่มีบาดแผลภายนอกเลยแม้แต่นิดเดียว จะมีก็แค่อาการเหนื่อยล้าอยู่นิดหน่อย หัวใจที่แขวนอยู่บนเส้นด้ายถึงได้ร่วงลงมาอยู่ที่เดิม ก่อนจะเปลี่ยนเป็นความรู้สึกอยากจะตำหนิ
ตำหนิว่าทำไมเธอถึงต้องทำตัวเป็นฮีโร่
ทำไมไม่หลบไปรอให้กองกำลังติดอาวุธมาถึงที่เกิดเหตุก่อน?