กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
เธอทำเรื่องที่ยากและอันตรายที่สุดไปหมดแล้ว
สำนักข่าวซีเอ็นเอ็น: “ผู้พัฒนาเกมกลายร่างเป็นวีรสตรี: นักออกแบบสาวชาวหัวเซี่ยยับยั้งเหตุกราดยิงครั้งใหญ่ในงานจัดแสดงที่แคลิฟอร์เนีย”
หัวข้อยอดนิยมบนทวิตเตอร์: #TianyangSong #HorseGirlHero #PAGCHero
ทั้งบีบีซี นิวยอร์กไทมส์ ลอสแอนเจลิสไทมส์...
ต่างก็ลงข่าวเรื่องซ่งเทียนหยางกับเหตุกราดยิงกันถ้วนหน้า
“ ‘อย่าแหยมกับคาวเกิร์ลคนนี้: ผู้ผลิตเกมชาวหัวเซี่ยกับม้าหนึ่งตัวสะท้อนจิตวิญญาณแห่งประเทศหมี่อย่างไร’... เดี๋ยวสิ ไหงกลายเป็นจิตวิญญาณประเทศหมี่ไปได้ล่ะเนี่ย ถึงว่าสิทำไมเกาหลีกับประเทศหมี่ถึงคุยกันถูกคอจัง นิยมยึดของคนอื่นมาเป็นของตัวเองเหมือนกันเป๊ะเลยสินะ” ลู่หย่วนเหย่อ่านข่าวรายงานเหตุลอบสังหารฝ่าบาทสารพัดสำนักอยู่ในห้องผู้ป่วยพิเศษวีไอพี
“ก็ไม่เชิงนะ”
ลู่จิ้นโจวเอ่ยขึ้น “สไตล์การฉกของสองชาตินี้ไม่เหมือนกัน ฝั่งแรกจะบอกว่าของดี ๆ ล้วนเป็นบ้านฉันคิดค้นขึ้นมาทั้งนั้น ส่วนอีกฝั่งคือถ้าใครทำเรื่องสุดยอดขึ้นมาก็จะยกให้เป็นพลเมืองกิตติมศักดิ์ของประเทศหมี่หรือไม่ก็พลเมืองโลกไปเลย ยังไงซะเขาก็คิดว่าตัวเองเป็นตัวแทนของคนทั้งโลกอยู่แล้ว จากนั้นค่อยตบท้ายด้วยคำว่า ‘แม้ว่าจะเป็นคนเชื้อสายเอเชีย’ บลา ๆ ๆ... จำเป็นต้องมีคำว่าแม้ว่าด้วยเหรอ”
เรื่องกดคนอื่นให้ต่ำแล้วอวยชาติตัวเองแบบไม่ลืมหูลืมตาแบบนี้ ในโลกอินเทอร์เน็ตของหัวเซี่ยก็มีเหมือนกัน
แต่ในเมื่อจุดยืนต่างกัน พี่น้องตระกูลลู่ฟังแล้วก็ยังรู้สึกขัดหูอยู่ดี