เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ถอดเสื้อท่อนบนโชว์ซิกแพกให้หมดแล้วค่อยอุ้มฉันเล่นสกี
ตั้งแต่กลับมาอยู่ตระกูลมหาเศรษฐี สิ่งที่เปิดโลกทัศน์ของซ่งเทียนหยางที่สุด ก็คือเรื่องที่ว่าการใช้เงินกับการเที่ยวมันมีศาสตร์ลึกซึ้งขนาดนี้นี่แหละ
เธอรู้แต่ว่าจะแบ่งเงินหนึ่งหยวนใช้เป็นสองหยวนยังไง แต่พอในบัญชีมีเลขศูนย์ต่อท้ายยาวพรืดเป็นพรวนเข้าจริงๆ เธอกลับคิดไม่ออกเสียอย่างนั้น การใช้เงินที่เธอพอนึกออกก็มีแค่ซื้อรถ ซื้อบ้าน กินๆ ดื่มๆ แล้วก็พาคนทั้งบ้านไปตรวจสุขภาพ นอกเหนือจากนี้ก็นึกความสุขสำราญฟุ่มเฟือยแบบอื่นไม่ออกแล้ว
ก่อนออกเดินทาง ซ่งเทียนหยางก็หยิบบัตรดำในตำนานขึ้นมาพลิกดูเล่นไปมา
เธอส่งข้อความในมือถือไปบอกเฮ่อหมิงอี้ว่า “คุณปู่คะ หนูจะรูดบัตรปู่ไปเติมเกมมือถือแล้วน้า”
ทีแรกเฮ่อหมิงอี้ไม่ได้สนใจเธอ จนกระทั่งในมือถือเด้งแจ้งเตือนหักเงิน 648 หยวนรัวๆ ไม่หยุด ถึงได้เหลืออดเหลือทน “แกไปหาฝ่ายบริการลูกค้า VIP ให้เปิดช่องทางเติมเงินก้อนใหญ่โน่นไป เติมกะปริบกะปรอยหน้าเลือดแบบนี้ ถ้าเรื่องแพร่งพรายออกไปคนอื่นเขาจะคิดว่าตระกูลเฮ่อของเราจะล้มละลายเอา ถ้าทำไม่เป็นก็บอกให้เสี่ยวเจียงไปจัดการ... ทริปนี้ถ้าแกไปเที่ยวแล้วใช้เงินไม่ถึงหนึ่งล้านก็ไม่ต้องกลับมาให้ฉันเห็นหน้า การลงทุนไม่นับว่าเป็นการใช้เงินนะ”
ซ่งเทียนหยางอยากจะบอกเหลือเกินว่าเธอเป็นพลเมืองดีผู้เคารพกฎหมาย ไม่ยุ่งเกี่ยวกับยาเสพติดนะ
แต่พอคิดอีกที ถ้าใครสักคนเสพยาเสพติดมูลค่าถึงเจ็ดหลักภายในสี่วันแล้วยังไม่ตาย...