เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
และฉือจือชิงเคยสัญญาไว้ ว่าจะพาเธอไปลองเปิดหูเปิดตาด้วยกัน
พอเฮ่อหยวนก้าวเข้ามาในเขตห้องบรรทมของฮ่องเต้ ก็เห็นพี่สาวตัวเองห้อยต่องแต่งอยู่บนต้นไม้ แถมยังเกาะไว้ได้แน่นหนามั่นคงสุดๆ
ต้นไม้ต้นนั้นไม่สูงเท่าไร พอมองดูแล้วก็ไม่ได้น่ากลัวอะไร
“พี่คะ พี่ทำอะไรอยู่น่ะ”
เธอเอ่ยถามด้วยความสงสัย
ซ่งเทียนหยางหันขวับกลับมา ในมือเธอกำจักจั่นตัวเบ้อเริ่มเอาไว้ ก่อนจะกระโดดลงมาจากต้นไม้อย่างร่าเริง แล้ววิ่งจ้ำมาตรงหน้าน้องสาวพลางชูให้ดู “ดูนี่สิ!!”
เฮ่อหยวน “...”
ซ่งเทียนหยาง “เอ๊ะ? ทำไมเป็นลมไปล่ะ! น้องหญิง ตื่นสิ น้องหญิง!”
พอฉือจือชิงได้ยินเสียงแล้วเดินออกมา สิ่งที่เห็นก็คือเฮ่อหยวนหน้าซีดเผือดล้มพับอยู่ในอ้อมแขนของฝ่าบาท ส่วนขวดน้ำเปล่าที่มีแมลงสาบอยู่ข้างในก็กลิ้งหลุนๆ มาถึงข้างรองเท้าเขา ก่อนจะโดนปลายรองเท้าหนังของเขาขวางหยุดไว้พอดี
ซ่งเทียนหยางมือข้างหนึ่งประคองน้องสาวไว้ อีกข้างยังกำจักจั่นแน่น พอเห็นเขาก็ดีใจยกใหญ่ “ท่านพ่อเสนาบดี ช่วยข้าพยุงนางเข้าไปข้างในที!”