กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 95 สุดที่รัก...บิดาผู้ให้กำเนิดของเจ้า...
สำนักอวี้เฉวียนหรือ?
หนิงเจวี๋ยราวกับถูกกระตุ้นด้วยคำสำคัญบางคำ พลันถอนตัวออกจากความหม่นหมองอันยืดเยื้อ
เขาพยุงกายลุกขึ้น ปลายนิ้วอดกดแน่นลงบนศิลาไม่ได้: “มีผู้ใดบ้าง?”
ชะงักครู่หนึ่ง ราวรู้ตัวว่าตนเสียอาการ เขาผ่อนลมหายใจครู่หนึ่ง เม้มริมฝีปากกล่าวว่า “มิใช่ว่าทั้งสำนักอวี้เฉวียนปิดล้อม บำเพ็ญใจให้สงบหรอกหรือ? เหตุใดครานี้จึงไม่ได้รับเชิญแล้วมาเอง?”
“ดังนั้น ข้าจึงบอกว่าถึงเทศกาลปีใหม่แล้วไงเล่า!”
เซียวเหยาหัวเราะร่วน: “คงเป็นไปไม่ได้ที่พวกเรียบเฉยกลุ่มนี้จะมาดูเรื่องสนุกหรอกกระมัง?”
“ไข่ มาสนุกกับไข่อะไรกัน!” หลี่อู๋เชวียถูกเซียวเหยาทับอยู่ล่างสุด ดึงคอออกมาได้อย่างยากลำบาก แทรกปากขึ้นมาประโยคหนึ่ง
สำนักอวี้เฉวียน