กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 52 ใช้ชาสยบชา
“เหตุใดเจ้าจึงไม่เอ่ยคำ?”
เมื่อผ่านประสบการณ์น่าขยะแขยงในอาณาเขตลับพันขุนเขาครานั้นมา เฉียวเจวี้ยนก็เกลียดชังถ้อยคำเช่นนี้อย่างที่สุด
แต่เดิมเขาได้รับการสั่งสอนจากลั่วสวินด้วยตนเอง
เมื่อเชื่อคำร่ำลือที่แพร่สะพัดกว้างขวางเหล่านี้ ก็อดผิดหวังในศิษย์พี่ลั่วมิได้
ก่อนหน้านี้หลิ่วหรูอิงสร้างภาพภายนอกไว้ได้แนบเนียนยิ่ง
อีกทั้งนางผู้อ่อนโยน เปราะบางด้วยโรคภัยแต่แข็งแกร่ง ยังมีคิ้วและดวงตาคล้ายศิษย์พี่หญิงลั่วสวินยิ่งนัก
เขาจึงอดถ่ายทอดความพึ่งพิงที่มีต่อศิษย์พี่ลั่วไปยังนางมิได้
บัดนี้เขาจึงเพิ่งกระจ่างว่าอะไรคือใจจริง อะไรคือใจเท็จ
ทว่า บัดนี้ทุกสิ่งคงสายเกินไปแล้วกระมัง?