เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 51 ชู้รัก
เอาเถอะ เป็ดที่จวนจะถึงปากก็ยังบินหนีไปได้เช่นนี้
ผู้คนจ้องมองแผ่นหลังของอวิ๋นจือเฮ่อและคณะที่ค่อย ๆ ลับไป พลางส่ายหน้าไม่หยุด
“เฮ้อ ทำไมมีอีกผู้หนึ่งที่ไปขุนเขาอิงอวิ๋นเล่า?”
“ฮึ ๆ รีบร้อนไปเสนอตัวเช่นนี้ ใครกันไม่รู้ว่าจอมเซียนชิงเหิงมีใจให้คนนั้น?”
ก็มีผู้หนึ่งหัวเราะเย็นชา “ไม่น่าสนุกเลย สิ่งดี ๆ ทั้งหลายล้วนเทไปให้ขุนเขาอิงอวิ๋นก่อน ทรัพยากรดีก็เอา ต้นกล้าดีก็เอา
ในเมื่อเช่นนั้น ก็ตัดยอดเขาสำคัญที่เหลืออยู่ไม่กี่แห่งของพวกเราให้ราบเรียบเสียเลย แล้วรวมเข้าไว้กับขุนเขาอิงอวิ๋นไปเสียทั้งหมดเถิด!”
“ระวังวาจา จุนซ่างมิใช่ผู้ที่เจ้ากับข้าพึงวิพากษ์วิจารณ์ ปล่อยให้นางไปเถิด แล้วคอยดูจุดจบของนางในภายภาคหน้า……”
การเย้ยหยันอันเย็นชาของศิษย์จากขุนเขาอื่นหลายคนนั้น อวิ๋นจือเฮ่อและคณะมิได้ยิน
พวกเขากำลังมุ่งหน้าไปยังขุนเขาอิงอวิ๋น