เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 204 เรียกร้องเกินควร
มู่เหย่มิได้นอนกลางวันตามซ่งเหอ วันนี้ทั่วทั้งร่างของเขาตึงเครียดเกินไปจนไม่มีความง่วงงุนแม้แต่น้อย ได้แต่นอนอยู่ด้านนอกของเตียงคอยอยู่เป็นเพื่อนซ่งเหออย่างเงียบสงบเช่นนี้
ซ่งเหอนอนหลับไปนานเท่าใด เขาก็มองดูอยู่นานเท่านั้น
หลับไปราวหนึ่งชั่วยาม ซ่งเหอยังคงดูไม่มีทีท่าว่าจะตื่น ด้วยกลัวว่านางจะนอนนานเกินไปจนหิวโซ ทั้งยังกังวลว่ายามนี้หากนอนมากไปกลางค่ำกลางคืนจะนอนไม่หลับ มู่เหย่จึงไม่คิดจะปล่อยให้นางหลับต่ออีก
เขาขยับกายไปข้างตัวซ่งเหอแล้วลูบคลำใบหน้าของนาง จากนั้นก็ยื่นศีรษะเข้าไปจุมพิตหน้าผาก ดวงตา จมูก และริมฝีปากเบา ๆ แล้วเอ่ยเรียกให้นางตื่นด้วยเสียงอันแผ่วเบายิ่ง
ซ่งเหอเพียงรู้สึกคันยิบ ๆ บนใบหน้า ครั้นปรือตาขึ้นครึ่งหนึ่งก็แลเห็นใบหน้าอันหล่อเหลาขยายใหญ่ของมู่เหย่