กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 203 ความน้อยเนื้อต่ำใจ
ยามที่รถเทียมล่อเข้าหมู่บ้าน ซ่งเหอใช้หมวกฟางปิดหน้าพิงมู่เหย่แสร้งหลับ ซ่งเถาเอ๋อร์เองก็เอาผ้าคลุมหน้าตนไว้เช่นกัน เพื่อเลี่ยงมิให้คนในหมู่บ้านเห็นแล้วซักไซ้ไล่เลียง ขี้เกียจจะต้องอธิบายให้ผู้ใดฟัง
มู่เหย่ขับรถเทียมล่อโดยไร้วี่แววจะหยุดพักแม้แต่น้อย วิ่งฉิวไร้สิ่งกีดขวางตลอดทางเข้าสู่หมู่บ้านกลับไปยังหลังเขา
เมื่อชั่วคราวนี้ไม่ตั้งแผงขายของแล้วจึงเหลืองานให้ทำน้อยลงไปมาก หลินลี่ชิงให้ลูกสาวทั้งสองคนไปพักผ่อน ส่วนตนเองก็ไปทำสำรับมื้อเที่ยง
คนทั้งตระกูลในวันนี้ต้องอกสั่นขวัญแขวนมาตลอดทั้งวัน แทบมิได้กินข้าวเที่ยงเป็นเรื่องเป็นราว บัดนี้ล่วงเลยมาจนถึงช่วงบ่ายแล้วจึงค่อยเริ่มทำอาหารประทังท้อง