กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 153 บนหัวนั้นเขียวขจีอย่างแท้จริง
หลี่ฟู่กุ้ยกล่าวว่า “เนื้อวัวนี้อยู่ที่บ้านข้าปรุงรสชาติที่ดีไม่ออกก็เป็นการสูญเปล่า สู้มอบให้คนที่สามารถปรุงอาหารจากมันได้โดยตรงเลยไม่ดีกว่าหรือ เถ้าแก่เนี้ยซ่งมีความคิดเห็นเช่นไร”
ซ่งเหอจะทำเช่นไรได้เล่า ย่อมต้องยิ้มรับไว้ด้วยความยินดีอยู่แล้ว
“ข้าไม่อาจรับประกันได้ว่ารสชาติที่ข้าทำออกมาจะถูกปากเถ้าแก่หลี่อย่างแน่นอน เรื่องนี้ข้าต้องบอกไว้ล่วงหน้าก่อนนะเจ้าคะ”
หลี่ฟู่กุ้ยโบกมืออย่างไม่ใส่ใจแม้แต่น้อย “เจ้าทำตามสบายได้เลย ทำสิ่งใดมาข้าก็กินสิ่งนั้น”
หลี่ฟู่กุ้ยคิดในใจว่าต่อให้เจ้าทำได้แย่เพียงใด ก็คงไม่แย่ไปกว่าที่บ้านข้าทำหรอก
“ประจวบเหมาะที่เนื้อวัวนี้ยังวางอยู่ที่ลานหลังเรือน ข้าจะให้คนไปนำออกมา”