เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 288 แหวนคู่รัก
หลังจากเสร็จกิจ ฉีเซี่ยก็นอนหมดเรี่ยวแรงอยู่บนเตียงด้วยสายตาเหม่อลอยไร้จุดโฟกัส สวี่หนิงกอดเธอไว้พลางช่วยจัดการทำความสะอาดร่างกายจนเสร็จ แล้วจึงอุ้มเธอกลับเข้าไปในผ้าห่ม
ฉีเซี่ยเหนื่อยล้าจนนอนนิ่งสนิทอยู่บนเตียง แม้แต่ลูกตาก็ยังไม่อยากจะขยับ
เมื่อครู่สวี่หนิงปิดโทรศัพท์มือถือของพวกเขาทั้งสองเครื่องเพื่อไม่ให้ใครมารบกวน พองานเสร็จสิ้นแล้วเปิดเครื่องขึ้นมาดู ก็พบว่าเลยเวลาเที่ยงคืนไปแล้ว
สวี่หนิงเห็นฉีเซี่ยถูกตนเองเคี่ยวกรำจนหมดสภาพ ก็นึกว่าเธอรู้ซึ้งถึงความร้ายกาจของเขาแล้ว พอขึ้นเตียงมาเขาก็เกลี่ยเส้นผมยาวสลวยของเธอที่แผ่กระจายอยู่บนหมอน พลางโน้มตัวไปกระซิบข่มขู่ข้างหูเธอว่า “ถ้าต่อไปเธอยังกล้ายั่วโมโหฉันอีก ฉันจะจัดการเธอแบบนี้แหละ”
ที่จริงเมื่อครู่นี้ฉีเซี่ยรู้สึกเต็มอิ่มมาก เต็มอิ่มเป็นพิเศษ มีความรู้สึกเหมือนได้ปลดปล่อยตัณหาราคะที่สะสมอัดอั้นอยู่ในร่างกายออกมาจนหมดสิ้น
แต่จะให้เธอเอ่ยปากพูดจริง ๆ ว่ารู้สึกดีมาก หรือชอบถูกกระทำอย่างรุนแรง เธอก็พูดไม่ออก เพื่อให้สวี่หนิงจัดหนักแบบนี้อีกหลาย ๆ ครั้งในภายหลัง เธอจึงจงใจยั่วยุเขาว่า “อะไรที่ทำลายฉันให้ตายไม่ได้ ย่อมทำให้ฉันแกร่งขึ้น น้ำหน้าอย่างนาย ใครจะไปกลัวกัน?”
พอพูดจบเธอก็นึกเสียใจทันที เพราะสวี่หนิงไม่ยอมรอครั้งต่อไป แต่โถมตัวพุ่งเข้ามาใส่เธออีกรอบโดยตรง