กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 287 วันเกิดของเซี่ยเซี่ย 2
คำพูดของฉีเซี่ยทำให้อวี๋กุ้ยเฟินเงียบไปชั่วครู่ ทว่าเธอกลับไม่ได้วางสาย หลังจากเงียบไปแล้วกลับกำชับสวี่หนิงซ้ำ ๆ ว่า “เสี่ยวหนิง เธอต้องจำไว้ว่าต้องซื้อเค้กให้เซี่ยเซี่ยนะ เอาชิ้นเล็กหน่อยก็ได้ ทุกปีเธอบอกว่ากินเค้กแล้ว ไม่รู้ว่าจริงหรือเปล่า…”
“น้าครับ ผมซื้อเค้กให้เธอแล้ว วางใจได้ครับ” สวี่หนิงเอ่ยปาก คำพูดของเขาเหมือนช่วยให้อวี๋กุ้ยเฟินคลายกังวล ทำให้อวี๋กุ้ยเฟินวางใจได้ทันที
“งั้นก็ดีแล้ว งั้นก็ดีแล้ว อย่าซื้อใหญ่เกินไปนะ กินไม่หมดมันเปลือง…” อวี๋กุ้ยเฟินบ่นกระปอดกระแปดตามเคยอีกสองสามคำ จากนั้นก็วางสายไป
สวี่หนิงวางโทรศัพท์มือถือไว้ด้านข้าง ทั้งสองคนไม่มีใครพูดอะไร ภายในห้องตกอยู่ในความเงียบงันชั่วขณะ
สุดท้ายก็ยังคงเป็นสวี่หนิงที่เอ่ยปากก่อน เขาก้มหน้าลงด้วยความรู้สึกผิดอย่างมากแล้วกล่าวว่า “ปีที่แล้วเธอก็ไม่ได้กินเค้กวันเกิด ยังโกหกแม่เธอว่ากินแล้วอีก”
“ฉันกินแล้วจริง ๆ” ฉีเซี่ยเถียง
“เธอไปกินตอนไหน วันนั้นเธอทำอะไรบ้างฉันรู้หมดแหละ” สวี่หนิงโต้แย้งเธออย่างจริงจัง
ฉีเซี่ยพึมพำเสียงเบา “ใช่ว่ามีแค่เค้กที่ร้านเค้กขายถึงจะเรียกว่าเค้กเสียหน่อย”
สวี่หนิงถูกเธอพูดจนสับสน “แล้วยังมีอะไรที่เรียกว่าเค้กได้อีก?”