เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 289 ตีก้นไม่ใช่การลงโทษ
สวี่หนิงคิดไม่ถึงเลยว่าอวี๋เฮ่าจะใจเสาะขนาดนี้ เป็นผู้ชายตัวโตแท้ ๆ ดันมาฟ้องลับหลัง! เขาเกิดอาการร้อนตัวจนไม่กล้ามองโทรศัพท์มือถือของฉีเซี่ย สายตาหลุกหลิก พยายามพูดเลี่ยงประเด็นสำคัญว่า “เมื่อคืนผมดีใจมากไปหน่อย ก็เลยทักไปคุยกับเพื่อนไม่กี่คนเอง”
“คุยอะไรกัน?”
“ไม่ได้คุยอะไรเลย แค่ถามพวกเขาว่าแหวนของเราสองคนสวยไหม?”
“คำที่ฉันย้ำกับนายไม่รู้กี่รอบจำไม่ได้แล้วเหรอ? ห้ามให้โลกภายนอกรู้เรื่องที่เราคบกันเด็ดขาด?”
“ผมไม่ลืมนะ ทั้งหมดเป็นเพื่อนที่ไว้ใจได้ทั้งนั้น ทั้งฟ่านหงอี้ พี่ชายของผม แล้วก็อวี๋เฮ่า พวกเขาก็เป็นเพื่อนของพวกเราทั้งนั้น ใครมันจะนิสัยเสียเอาเรื่องของเราไปการปรากฏตัวต่อสาธารณะล่ะ? เว้นแต่ว่าคนคนนั้นจะอิจฉาความสัมพันธ์ของพวกเรา ไม่อยากเห็นเราสองคนได้ดี” สวี่หนิงถือโอกาสเหน็บแนมเชิงประชดใส่อวี๋เฮ่าอย่างแนบเนียน
ฉีเซี่ยมองใบหน้าหล่อเหลาของเขา สลับกับมองดูเขากุมก้นตัวเองแล้วนั่งคุกเข่าอยู่บนเตียงด้วยสีหน้าระแวดระวัง ท่าทางพร้อมจะลุกขึ้นกระโจนหนีได้ทุกเมื่อ เปลวเพลิงโทสะในอกของเธอก็พลันมอดดับสลายไปเหมือนลูกบอลที่ถูกปล่อยลมออกจนหมด
อารมณ์โกรธของเธอคลายลงเร็วขนาดนี้เชียวหรือ
มิน่าล่ะสวี่หนิงโตมาจนป่านนี้ถึงได้เอาแต่ใจนัก คงเพราะคนรอบข้างพอเห็นเขาทำผิดก็ไม่มีใครตัดใจตำหนิลงแน่ ๆ ถึงได้บ่มเพาะนิสัยเอาแต่ใจไม่สนหน้าใครของเขาจนเคยตัว
ฉีเซี่ยไม่อยากปล่อยผ่านไปง่าย ๆ เช่นนี้ จึงยังคงปั้นหน้าเคร่งขรึมพูดต่อว่า “โก่งก้นขึ้นมาเดี๋ยวนี้”