กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 230
ยามค่ำคืน
เสียงจักจั่นร้องระงมเป็นระยะจากต้นไม้ด้านนอกบ้าน
ซูเหวินเฉินกำลังเหยียบขั้นบันไดอย่างระมัดระวัง เพื่อนำเสาอากาศขึ้นไปติดตั้งบนคานหลังคา จากนั้นก็ค่อย ๆ หมุนจานรับสัญญาณที่มีลักษณะคล้ายฝาหม้อ
หลังจากเด็ก ๆ ช่วยกันประชาสัมพันธ์ไปทั่วแล้ว
ตอนนี้ภายในลานบ้านจึงเต็มไปด้วยสมาชิกคอมมูนที่หอบเก้าอี้ตัวเล็ก ๆ มานั่งรอกันจนแน่นขนัด
เมื่อจานรับสัญญาณหมุนไปมา ภาพบนหน้าจอที่ก่อนหน้านี้มีแต่สัญญาณรบกวนเป็นจุดขาว ๆ ก็พลันสว่างขึ้นมา
"เอ๊ะ อาเล็ก มีภาพแล้ว มีภาพแล้ว!"
ทันใดนั้น เสียงอุทานด้วยความประหลาดใจก็ดังสนั่นไปทั่วลานบ้าน
"โธ่เอ๊ย! ที่แท้นี่ก็คือโทรทัศน์นี่เอง ภาพชัดกว่าหนังกลางแปลงที่พวกเราเคยดูเสียอีก"