กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 231
เที่ยงวันถัดมา
ซูเหวินเฉินปั่นจักรยานกลับมาจากตัวอำเภอ ในตะกร้าหน้ารถมีกรอบรูปที่ห่อด้วยผ้าแพรสีแดง
ระหว่างทางที่จักรยานกระเด้งกระดอน ยังได้ยินเสียงกระทบกันเบา ๆ ของกระจกกรอบรูปที่ห่อเอาไว้เป็นระยะ
เพิ่งเข็นจักรยานเข้ามาในลานบ้าน
ก็เห็นเสี่ยวสือโถวกำลังนั่งยอง ๆ อยู่ข้างบ่อน้ำ กำลังโยกปั๊มน้ำเล่นอยู่พอดี
พออีกฝ่ายเห็นซูเหวินเฉิน ดวงตาก็เป็นประกาย ก่อนจะรีบวิ่งปรู๊ดเข้ามาหาทันที
"อาเล็ก รูปถ่ายเอากลับมาแล้วเหรอ ขอผมดูหน่อย!"
ซูเหวินเฉินยิ้มพลางปัดมือเล็ก ๆ ที่เปื้อนดินของอีกฝ่ายออก
"ไปล้างมือก่อน โตขนาดนี้แล้วยังเล่นน้ำอยู่อีก"