เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 167
ตอนนี้เมื่อได้ยินคำพูดของเลขาธิการหลี่ ซูเหวินเฉินก็ครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วกล่าวขึ้น
"เลขาธิการครับ ผมมีความคิดแบบนี้ครับ ตอนนี้ฝั่งฟาร์มไก่ของเรา หลังปีใหม่จะยังคงขยายขนาดต่อไป โดยคาดว่าจะเพิ่มขนาดทีละน้อยตามอัตราการขยายโรงเรือนไก่เดือนละหนึ่งหลัง เป้าหมายตลอดทั้งปีหน้าคือขยายให้ถึงแม่ไก่ไข่จำนวนห้าหมื่นตัวครับ"
"ด้านนี้แทบจะไม่ต้องการการสนับสนุนจากทางเมืองมากนัก เพียงแค่พัฒนาอย่างมั่นคงไปทีละขั้นตอนก็พอครับ"
"ส่วนอีกเป้าหมายหนึ่งของเรา คือการเพาะพัฒนาพันธุ์สุกรชั้นเยี่ยมของท้องถิ่นเราเองขึ้นมากลุ่มหนึ่ง พร้อมทั้งเดินทางไปยืมสายพันธุ์หมูขาวของทางเซี่ยงไฮ้กลับมาครับ"
เมื่อได้ยินว่าปีหน้าซูเหวินเฉินคิดจะไปเลี้ยงหมูจริงๆ เลขาธิการหลี่ก็รู้สึกสงสัยอยู่บ้าง
ท้ายที่สุดแล้ว ผักในโรงเรือนพลาสติกที่อีกฝ่ายส่งมาให้ในวันนี้ ทำให้เขาคิดว่าปีหน้าอีกฝ่ายตั้งใจจะผลักดันการพัฒนาผักในโรงเรือนพลาสติกชนิดนี้อย่างเต็มที่ และคงจะขอให้เขาอนุมัติพื้นที่ดินให้ฟาร์มไก่เพิ่มขึ้นเสียอีก
แถมเขายังรู้สึกจริงๆ ว่าการปลูกผักในโรงเรือนพลาสติกแบบนี้มีอนาคตสดใสทีเดียว!
ดังนั้นเขาจึงเอ่ยถามด้วยความไม่เข้าใจทันที
"พวกเธอไม่คิดจะพัฒนาผักในโรงเรือนพลาสติกพวกนี้แล้วเหรอ? ฉันเห็นว่าผักที่พวกเธอปลูกออกมาในปีนี้ค่อนข้างดีทีเดียวไม่ใช่เหรอ? มีปัญหาอะไรหรือเปล่าล่ะ?"