เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 166
ได้ยินดังนั้น ตู้เหวินเฉิงก็แสดงสีหน้าอ้ำๆ อึ้งๆ มองอีกฝ่ายทันที
แต่เนื่องจากผู้คนรอบข้างมีมากเกินไป เขาจึงไม่สะดวกที่จะเอ่ยปากพูดอะไรบางอย่าง
"ผู้อำนวยการหลัว รอผมจัดการธุระตรงนี้เสร็จ เดี๋ยวผมค่อยไปรายงานเรื่องงานกับคุณอีกทีนะครับ"
หลัวหยานปั่นจักรยานพร้อมกับโบกมือปฏิเสธ
"พวกนายจะมารายงานเรื่องงานอะไรกับฉันกัน? หน้าที่ของเราเต็มที่ก็แค่ช่วยประสานงานเท่านั้น นายมารายงานอะไรกับฉันไม่ได้หรอก!"
พูดจบก็ไม่ได้สนใจอีกฝ่าย สีหน้าผ่อนคลายลงแล้วหันมาบอกซูเหวินเฉินว่า
"ไปเถอะ ฉันติดรถไปด้วยคันหนึ่งแล้วกัน สภาพอากาศแบบนี้ให้นั่งรถแทรกเตอร์กระบะหลัง คงไม่อุ่นเท่าจักรยานของฉันแน่ๆ"
ซูเหวินเฉินหันไปมองด้านหลังแวบหนึ่ง เห็นรถแทรกเตอร์ที่ไม่มีแม้แต่แผ่นกันลมตรงที่นั่งด้านข้าง
ฝ่าลมหนาวพัดโชยมาแบบนี้ ดูท่าทางคงไม่อุ่นเท่ากับการขี่จักรยานจริงๆ นั่นแหละ