เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 168
ระหว่างทางกลับฟาร์มไก่ ซูเหวินเฉินจมอยู่ในห้วงความคิดลึกซึ้งตลอดทางภายในรถ
เพราะสุดท้ายแล้วเขาตอบตกลงที่จะควบรวมกิจการฟาร์มไก่สือเฉวียนเข้าด้วยกัน
สาเหตุหลักเป็นเพราะสิ่งล่อใจที่เลขาธิการหลี่หยิบยื่นให้ในตอนท้ายนั้นช่างหอมหวานเหลือเกิน อย่างแรกคือการโยกย้ายซ่งผิงเหวินไปประจำยังที่อื่น
ส่วนอย่างที่สองคือหลังควบรวมกิจการแล้ว จะจัดตั้งเป็นฟาร์มปศุสัตว์หลานสุ่ยอย่างเป็นทางการ ยกระดับขึ้นเป็นหน่วยงานระดับฝ่ายขึ้นตรงต่อเมือง และเขาก็สามารถอาศัยโอกาสนี้เลื่อนขั้นขึ้นเป็นข้าราชการบริหารระดับ 17 อีกด้วย
หากเทียบกับยุคหลังก็คือการพ้นจากสภาพรองหัวหน้าฝ่ายขึ้นเป็นหัวหน้าฝ่ายเต็มตัว
สำหรับซูเหวินเฉิน ข้อแรกนั้นถือว่าธรรมดา แต่ข้อที่สองนี่สิที่มีแรงดึงดูดมหาศาลทีเดียว
เพราะในอดีตพวกเขาเป็นเพียงฟาร์มไก่ธรรมดาแห่งหนึ่ง หากในภายหลังต้องการเปิดฟาร์มสาขาหรือเพิ่มสายพันธุ์สัตว์เลี้ยงชนิดอื่นๆ ล้วนต้องยื่นเรื่องขออนุมัติจากเบื้องบนทั้งสิ้น
แม้ว่าโดยทั่วไปจะไม่ได้ถูกปฏิเสธ แต่ก็ยังไม่สะดวกสบายเท่ากับการตัดสินใจด้วยตนเอง
โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อถึงปีหน้าที่ผลกำไรสามารถเก็บไว้ใช้ได้โดยตรง