กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 145
อีกด้านหนึ่ง หลังจากที่ได้ยินเสียงตะโกนของจางเฉียนจิ้นแล้ว
เถาผู้นั้นซึ่งเพิ่งจะถือถังน้ำเดินกลับไป ครั้งนี้ไม่ได้ถือถังอาหารหมูด้วยท่าทีเอ้อระเหยลอยชายเหมือนก่อนหน้า แต่กลับถือกล่องยาขนาดใหญ่ด้วยความร้อนรน และวิ่งเข้ามาด้วยความเร็วสูง
เพราะเขาก็รู้ชัดเจนเช่นกันว่าสุกรสองตัวนี้ในตอนนี้เปรียบเสมือนสมบัติล้ำค่าของฟาร์มพวกตน จะเกิดเรื่องไม่ได้เด็ดขาด
หลังจากที่อีกฝ่ายวิ่งมาถึง
จางเฉียนจิ้นก็ชี้ไปยังสุกรตัวที่เป็นโรคตัวนั้น
"พี่เถา เอาตัวนั้นแหละ ลองดูซิว่ากีบเท้าหน้าข้างซ้ายของมันสลับก้าวถี่เกินไปหน่อยหรือเปล่า"
"คุณดูซิว่ามีลักษณะเหมือนอาการกีบเท้าแตกไหม"
อีกฝ่ายสังเกตอยู่ครู่หนึ่ง แล้วพยักหน้าอย่างเคร่งขรึม
"เหมือนจริง ๆ ด้วย เดี๋ยวผมขอเข้าไปดูใกล้ ๆ หน่อย"