เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 144
เนื่องจากไม่เป็นไปตามที่คาดการณ์ไว้ว่าจะได้เห็นสีหน้าตื่นตะลึงระคนประหลาดใจของซูเหวินเฉิน จางเฉียนจิ้นจึงแสดงท่าทางผิดหวังออกมาอย่างเห็นได้ชัด
จึงไม่มีอารมณ์มานึกสนุกเล่นลิ้นทายปัญหาใบ้คำต่ออีก
เขาชี้มือตรงไปยังสุกรพันธุ์ลาร์จไวต์คู่หนึ่งที่อยู่ด้านใน แล้วเอ่ยกับซูเหวินเฉินด้วยน้ำเสียงเรื่อยๆ ว่า
"น้องชาย ฉันเองก็ไม่ได้ปิดบังนายหรอกนะ สุกรพันธุ์นี้มีข้อดีโดดเด่นมาก ไม่อย่างนั้นตอนนั้นประเทศของเราคงไม่ทุ่มเทแรงกายแรงใจนำเข้ามาหรอกแถมยังเป็นการทดลองในสามพื้นที่พร้อมกันอีกต่างหาก"
"ทว่าข้อเสียของมันก็มีอยู่มากมายมหาศาลเช่นกัน ไม่อย่างนั้นผ่านเวลามาตั้งสี่ปีแล้ว ก็คงไม่แม้แต่จะหลุดออกมาจากฟาร์มทดลองสุกรพันธุ์ไม่ได้สักที"
"ส่วนอีกสองเมืองที่เหลือปัจจุบันพัฒนาไปถึงขั้นตอนไหนแล้วฉันไม่รู้หรอก แต่สำหรับทางฝั่งหางโจวแห่งนี้ ผ่านมาสี่ปีแล้ว สุกรพันธุ์แลนด์เรซรุ่นหนึ่งที่ใช้สุกรพันธุ์นี้ผสมข้ามกับสุกรพันธุ์ไท่หูแล้วนำมาเพาะพัฒนาพันธุ์ขึ้นมา เงื่อนไขข้อจำกัดในการเลี้ยงดูกลับยังคงสูงลิบลิ่วอยู่ดี"
"ภายใต้สภาพแวดล้อมแบบฟาร์มทดลองสุกรพันธุ์ถือว่าไม่มีปัญหาอะไรเลยสักนิด แต่ว่ามาตรฐานการเลี้ยงดูของฟาร์มสุกรประจำกองการผลิตกับบ้านเรือนเกษตรกรทั่วไปทางเบื้องล่างของพวกเรา นายก็รู้อยู่แก่ใจดี เรียกได้ว่าแทบจะไม่ถึงเกณฑ์เงื่อนไขการเลี้ยงดูเลย ถ้าฝืนดันทุรังเลี้ยงล่ะก็ ไม่กี่วันก็คงตายเกลี้ยงยกคอกแน่ๆ"
สิ่งที่ซูเหวินเฉินได้ยินมานี้ทำให้เขาพยักหน้ารับติดๆ กันหลายครั้งเช่นกัน