เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 146
ซูเหวินเฉินกรอกตาใส่พลางมองอีกฝ่ายอย่างหมั่นไส้
"โกรธไปจะมีประโยชน์อะไร? อีกอย่างตอนนั้นผมก็บอกคุณแล้วนี่ว่าไม่ได้ห้ามพวกคุณทำเสียหน่อย"
จางเฉียนจิ้นชูนิ้วโป้งขึ้น
"น้องชาย ต้องยกให้เธอจริงๆ แต่หลังจากฉันตระเวนไปสืบมาทั่วแล้ว ถึงได้รู้ว่าฉันคิดตื้นเกินไป"
"ไอ้เรื่องพวกนี้ไม่ใช่แค่รู้ผิวเผินแล้วจะทำออกมาได้ ฟาร์มของเราในตอนนี้ จุดเน้นการวิจัยด้านปศุสัตว์ยังอยู่ที่ฟาร์มโคนมกับฟาร์มหมูโน่น"
"ดังนั้นเรื่องฟาร์มไก่ น้องชายไปตักตวงความรู้สำเร็จรูปมาจากทางพวกเธอจะดีที่สุด"
"ด้วยเหตุนี้ เทคโนโลยีหลากหลายรูปแบบที่ฟาร์มของเราส่งคนไปแลกเปลี่ยนกลับมาจากปักกิ่ง ทางเราก็จะเปิดกว้างให้ฟาร์มไก่ของพวกเธอทั้งหมดเลยเช่นกัน"
"ปัจจุบันนี้ สิ่งที่ฟาร์มของเราวิจัยได้ลึกซึ้งที่สุดคือการเลี้ยงควาย รวมถึงการถมทะเลสาบทำคันดิน ส่วนทางฝั่งฟาร์มหมูก็เพิ่งจะเริ่มต้นเท่านั้น แต่ฉันรับประกันได้เลยว่าทันทีที่เรามีความสำเร็จ ทางเราจะให้พวกเธอเป็นกลุ่มแรกที่ได้มาเรียนรู้"
"นอกจากนั้นก็คือเทคโนโลยีการทำโรงเรือนเพาะปลูกและแปลงผักขุดร่องที่เราเพิ่งไปเรียนรู้กลับมาจากทางปักกิ่งหมาดๆ พวกเธอก็สามารถส่งคนมาเรียนได้เช่นกัน"