ตอนที่ 225 คืนสุดท้าย

ซูมู่หมอบอยู่หน้าโต๊ะครุ่นคิดถึงเรียงความนโยบายป้องกันอุทกภัยบทนี้อยู่นาน ปลายพู่กันขีดแล้วขีดเล่าบนกระดาษร่าง ตัดทอนแก้ไขนับครั้งไม่ถ้วน พลิกดูย่อหน้าที่เขียนเสร็จก่อนหน้าซ้ำไปซ้ำมา มักรู้สึกว่าลำดับความยังไม่แจ่มแจ้งพอ มาตรการรับมือยังเขียนได้ไม่สอดคล้องกับสภาพความเป็นจริงของท้องถิ่นนัก ด้วยกลัวเหลือเกินว่ากรรมการคุมสอบจะมองว่าเป็นการพูดจาเพ้อเจ้อบนแผ่นกระดาษ มิอาจนำไปปรับใช้จริงได้

เขาเริ่มจากสะสางต้นตอของการเกิดอุทกภัยบ่อยครั้งในปีก่อน ๆ ของแต่ละพื้นที่ ตั้งแต่เส้นทางแม่น้ำอุดตัน ทำนบเขื่อนขาดการซ่อมแซม ไปจนถึงขั้นตอนการบรรเทาภัยพิบัติของทางการที่ล่าช้า ชาวบ้านในชนบทไม่รู้วิธีหลบเลี่ยงภัย แยกแยะออกมาทีละข้อ ๆ อีกทั้งยังเขียนวิธีแก้ไข ป้องกัน และเยียวยาฟื้นฟูหลังเกิดภัยขึ้นมาสามชุดให้สอดรับกัน แต่ละมาตรการล้วนใคร่ครวญการใช้ถ้อยคำซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทั้งต้องให้สอดคล้องกับกฎระเบียบของราชสำนัก และยังต้องเข้าถึงวิถีชาวบ้าน จะเขียนให้เลื่อนลอยเพ้อฝันมิได้