เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ซูมู่เร่งรุดจนกระทั่งยามตะวันตกดินจึงได้ก้าวเข้าประตูบ้าน คนเพิ่งจะกระโดดลงมาจากรถม้า ซูหว่านหว่านได้ยินความเคลื่อนไหวด้านนอกก็ประคองเอวกึ่งเดินกึ่งวิ่งออกมารับทันที ครั้นเห็นน้องชายของตน ขอบตาก็แดงระเรื่อขึ้นมาตรงนั้น น้ำเสียงเจือความปวดใจอยู่หลายส่วน คว้าแขนของซูมู่ไว้แน่นไม่ยอมปล่อย
“เจ้าท่อนไม้ ในที่สุดเจ้าก็กลับมาเสียที ไปคราวนี้ตั้งสองเดือนกว่า ทำเอาข้าคิดถึงแทบแย่ เจ้าดูตัวเองสิ ไม่ได้กินข้าวปลาดี ๆ ใช่หรือไม่ เหตุใดถึงผอมเช่นนี้ ใบหน้าเล็กลงไปตั้งรอบหนึ่ง”
ซูมู่ถูกพี่สาวกุมท่อนแขนไว้ ก้มหน้าลงสายตาแรกก็จับจ้องไปยังท้องที่นูนป่องสูงขึ้นมาของซูหว่านหว่าน ม่านตาพลันหดเกร็ง ทั้งร่างยืนอึ้งงันไป ชะงักมือค้างไว้เหนือผิวท้องตามจิตสำนึก ไม่กล้าแตะต้องส่งเดช
“พี่สาว ตอนข้าจากบ้านไป ท่านเพิ่งจะเริ่มตั้งครรภ์ให้เห็นได้ไม่นาน นี่ไม่เจอกันแค่สองเดือนกว่า เหตุใดท้องจึงโตขึ้นถึงเพียงนี้ ดูแล้วหนักอึ้งเชียว ยามปกติเดินเหินคงจะลำบากมากกระมัง”