เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น ฉีหลิ่นก็พะวงถึงเรื่องงานเลี้ยงฉลองซิ่วไฉของซูมู่ เขารีบกินมื้อเช้าแต่หัววัน กำชับซูหว่านหว่านให้พักผ่อนอยู่บ้านให้ดี จากนั้นตนเองจึงออกไปหาผู้เฒ่าผู้มีบารมีที่สุดในหมู่บ้านเพื่อช่วยเลือกวันมงคล
เมื่อฉีหลิ่นไปถึงและแจ้งความประสงค์ ชายชราก็เปิดปฏิทินโบราณทันที คำนวณดูอย่างละเอียดรอบคอบรอบหนึ่ง ก่อนยิ้มแล้วเอ่ยกับเขาว่า “ฉีหลิ่นเอ๋ย วันที่ยี่สิบแปดเดือนสี่นับเป็นวันดี วันมหามงคล ราบรื่นทุกประการ เหมาะแก่การตั้งโต๊ะจัดงานเลี้ยงเฉลิมฉลองที่สุด ทั้งยังดียิ่งต่อดวงชะตาด้านการเรียนในภายภาคหน้าของซูมู่บ้านเจ้าอีกด้วย”
ในใจฉีหลิ่นพลันรู้สึกโล่งอกมั่นคง เอ่ยขอบคุณซ้ำ ๆ กำหนดวันจัดงานเลี้ยงเสร็จสรรพ จึงหมุนตัวกลับบ้าน
พอกลับถึงบ้าน เขาก็บอกข่าวนี้แก่สองพี่น้องในลานเรือนเป็นอันดับแรกทันที
ซูหว่านหว่านกำลังนั่งอาบแดดอยู่ใต้ระเบียง มือประคองท้องที่นูนป่องสูงอย่างแผ่วเบา ได้ยินเช่นนั้นหัวคิ้วและหางตาก็พลันอ่อนโยนลง เอ่ยยิ้ม ๆ ว่า “วันที่ยี่สิบแปดเดือนสี่ดีนัก ห่างจากตอนนี้ยังมีเวลาอีกหลายวัน พอให้พวกเราตระเตรียมกันไปทีละน้อย ๆ ไม่ต้องเร่งรีบจนลนลาน”