ตอนที่ 199 มนุษย์ย่อมมีธุระจำเป็นสามประการ

มิทราบว่ายืนหยัดอยู่อย่างเงียบงันเนิ่นนานเพียงใด

เสียงอัสนีที่กึกก้องตรงขอบฟ้าค่อย ๆ ไกลห่างออกไป เสียงคำรามก้องสะท้อนแผ่วลงอย่างช้า ๆ วายุคลั่งที่หวีดหวิวอย่างบ้าคลั่งมิรู้ว่าสงบลงอย่างเงียบงันตั้งแต่เมื่อใด ไร้ซึ่งอานุภาพหักโค่นกวาดล้างดั่งเมื่อครู่อีกต่อไป

ผ่านไปเพียงชั่วไม่กี่นาที พิรุณที่เทกระหน่ำพลันชะลอความรุนแรงลง

พายุฝนที่โหมกระหน่ำทั่วฟ้าดินหยุดสนิท เมฆดำสลายตัวอย่างรวดเร็ว ชั้นเมฆที่ทับซ้อนแยกออกเป็นช่อง แสงตะวันอันอบอุ่นเจิดจ้าทะลุผ่านม่านเมฆสาดส่องลงสู่แดนมนุษย์

ชั่วพริบตาเดียว ฝนซาก็กระจ่างแจ้ง!

อากาศอันสดชื่นโปร่งสบายหลั่งไหลเข้าสู่สนามสอบ แสงฟ้าสว่างแจ้งโดยสมบูรณ์ แสงตะวันอันอบอุ่นสาดส่องเข้าไปในห้องสอบประจำหมายเลขเรียงเป็นแถว ขจัดความอึมครึมกดดันเมื่อครู่จนสิ้น

ซูมู่เห็นเช่นนั้น จึงค่อย ๆ คลายมือทั้งสองข้างที่เกร็งแน่น ผ่อนลมปราณขุ่นออกมายาวเหยียด