ตอนที่ 198 พายุฝนกระหน่ำสนามสอบ

เมื่อคัดลอกบทความตามแบบสอบทั้งฉบับลงบนกระดาษเขียนเรียงความสอบแล้ว ซูมู่จึงค่อยวางพู่กันลง เขายกแขนขึ้นเล็กน้อย ขยับข้อมือและข้อนิ้วอย่างช้า ๆ เพื่อผ่อนคลาย เสียงลั่นเบา ๆ ของข้อนิ้วสลายหายไปในความเงียบสงัดของสนามสอบ เขาหลับตาลงเล็กน้อย ปรับลมหายใจชั่วครู่ กำลังเตรียมจะรวบรวมสมาธิเพื่อทำข้อสอบต่อไป

ทว่าในชั่วพริบตานั้นเอง ความเปลี่ยนแปลงอันกะทันหันพลันบังเกิดขึ้น

เริ่มแรกมีเพียงเสียงลมแผ่วเบาสายหนึ่งพัดผ่านยอดไม้ดังซ่า ๆ แว่วมาจากนอกสนามสอบ ไม่มีผู้ใดใส่ใจ ทว่าเพียงชั่วพริบตาเดียว ลมพายุอันเกรี้ยวกราดสายหนึ่งพลันโหมกระหน่ำเข้ามาอย่างไร้สัญญาณเตือน ซัดเข้าใส่ชายคาสนามสอบอย่างรุนแรง

ลมพายุพัดทะลุผ่านระเบียงทางเดิน พัดพาความเย็นระลอกแล้วระลอกเล่ากรูกันเข้าไปในห้องสอบประจำหมายเลขอันคับแคบในทันที จนพัดเศษผ้าที่ห้อยอยู่ข้างโต๊ะสะบัดไหวไม่หยุด

คิ้วของซูมู่ขมวดเข้าหากันเล็กน้อย ความระแวดระวังสายหนึ่งพลันผุดขึ้นในใจทันที